De afgelopen maanden heeft u in de NVGP Nieuwsbrief met enige regelmaat kunnen lezen hoe onze leden zich aan de lockdown en de daaruit voortvloeiende restricties omtrent fysiek contact hebben weten aan te passen teneinde het contact met hun groepsleden en de voortgang van het groepstherapieproces zo goed als mogelijk was te continueren. Hierbij kwamen hoopgevende aspecten aan de orde (er blijkt met beeldbellen vaak meer mogelijk dan we van te voren hadden ingeschat, en groepsleden weten ook onder beperkende omstandigheden de verbinding met elkaar te waarderen en nodig te hebben, en de groep als geheel gaat in veel gevallen gewoon door met het therapeutisch proces) maar ook irritaties (over haperende techniek of gebrek aan ondersteuning vanuit de instelling, over het gemis van oogcontact, en over een andere concentratie die vereist is bij beeldbellen en die veel energie kost). Wij hopen dat deze uiteenlopende bijdragen uw eigen werkzorgen wat gerelativeerd hebben, of u geholpen heeft om vol te houden en naast de beperkingen toch vooral ook de mogelijkheden van beeldbellen te gaan ervaren.

Inmiddels heeft het kabinet een groot deel van de restricties opgeheven, er mag en kan weer een heleboel, mits de anderhalve meter gewaarborgd blijft. Hopelijk biedt dat voor veel groepen ook weer de mogelijkheid om in de fysieke ruimte van de groepskamer bijeen te komen (als deze ruim genoeg is en goed geventileerd wordt, zou dat moeten kunnen). Daarmee is een goed moment aangekomen om deze rubriek af te sluiten, ditmaal met een bijdrage van Katelijne Robbertz. Het voornemen is om later dit jaar in ons tijdschrift Groepen terug te blikken op de impact van de lockdown op het therapieproces.

José van Reijen, voorzitter NVGP

Arnout ter Haar, hoofdredacteur Groepen, tijdschrift voor groepsdynamica en groepspsychotherapie.

Joomla SEF URLs by Artio