Veel van onze leden werken nu thuis, de collega’s die in klinieken werken zijn in de instelling. Soms worden daar onorthodoxe maatregelen genomen. Bij een GGZ instelling waar een groep gedaan werd met zowel deeltijd- als klinisch opgenomen patiënten is de groep gesplitst. De deeltijd- en klinische patiënten moeten in verschillende gebouwen behandeld worden om contaminatie tegen te gaan. Wij groepstherapeuten weten dat dit heel ingrijpend is: je groep houdt op en je moet in een nieuwe groep opnieuw beginnen.

Ik had een ervaring met een psychotherapie aan een collega die we op zijn verzoek via beeldbellen wilden doen. Het lukte niet goed: eerst kon hij het online programma niet openen, daarna was beeld en geluid weinig synchroon, daarna viel het beeld enkele keren stil of weg. Na een minuut of 40 - waarin we samen van alles geprobeerd hebben om te verbinding te verbeteren - hebben we de sessie gestopt. Ik ben gewend de context voor psychotherapie goed te regelen (een rustige en opgeruimde kamer, op tijd beginnen en stoppen, en alle aandacht voor de therapie), en schaamde mij. Hij bedankte mij voor wat ik in het werk had gesteld om hem tegemoet te komen. Tijdens het gesprek zag ik een verdrietig gezicht, cliënt vertelde me dat hij thuis werkte met zijn eigen cliënten, dat hij veel tijd kwijt was met de techniek, dat hij zijn cliënten in beeld wat minder goed kon zien, en dat hij zijn collega’s enorm miste.

Intussen gebeurt er veel op ons vakgebied. Sommige grotere GGZ instellingen hebben hun groepen met onmiddellijke ingang stilgezet, ervan uitgaand dat het toch moeilijk is om continuïteit te waarborgen als cliënten niet kunnen komen vanwege (lichte) klachten. Collega groepstherapeuten schrikken van zo’n besluit. De groep online door laten gaan kan echter lastig zijn: we weten niet of alle patiënten erin slagen om de benodigde programma’s op hun computer te installeren, we zijn zelf onbekend en nog weinig bedreven met het online werken met een groep. Wat een lastig dilemma! Corona overvalt ons. Als je een groep van begin af aan online start, selecteer je alleen groepsleden die dit ook zo willen. Als je van een face to face groep overgaat op online lijkt het mij van groot belang om de groepsleden bij dit besluit te betrekken. We hebben immers hoog in ons vaandel dat onze patiënten zelf kunnen beslissen hoe ze therapie willen krijgen.

De lessen over groepstherapie in de BIG-Opleidingen worden veelal online doorgezet en er zijn initiatieven onder onze groepstherapiedocenten om elkaar te helpen om online lessen te organiseren. Daar bruist het van energie en de tips vliegen je om de oren! Het is een kans om meer gebruik te gaan maken van moderne hulpmiddelen. Anderzijds vraag ik me af of de levendigheid van de fysiek aanwezige groep ooit online te reproduceren is, ik weet wel zeker van niet. De online groep is anders, hoe anders dat gaan we onderzoeken.

Hoe gaat het intussen op het bureau? Onze bureaumedewerkers Astrid Sluis en Melinda van Leeuwen werken van huis uit en doen hun best om alles draaiende te houden. Het bestuur ZOOMde al regelmatig, en is in overleg met onze NVGP collega Bram van den Boom, die grote webinars geeft over online behandelen, om een speciale cursus over online groepsbehandeling te organiseren voor NVGP-leden en voor deelnemers aan ons congres dat helaas geannuleerd moest worden. We houden jullie op de hoogte.

In deze crisis moeten we wat meer voor elkaar zorgen en op elkaar letten. Met de Nieuwsbrief willen we de verbinding met onze leden blijven voelen en blijven voeden. En kom je er alleen niet uit, neem dan contact met ons op, we delen graag de beschikbare expertise in onze vereniging.

José van Reijen, voorzitter NVGP

Joomla SEF URLs by Artio